اسیر

ترم اول دانشگاه بود همه چی خوب و آروم ،بالاخره به آرزوم رسیدم و رفتم دانشگاه فرهنگیان.پنج تا دوست صمیمی بودیم من،مهستی،مستوره،هایده و عزیزهاز بین ما پنج نفر مستوره یه خاطر خواه داشت که خیلیم هم اسیر...

بعد دو هفته ی پر کار و خسته کننده قرار شد برگردم خونه ولی اون چهار تا میموندن خوابگاه مثل همیشه پنج شنبه صبح راه افتادم و یکشنبه عصرم برگشتم خوابگاه وقتی رسیدم دیدم همه هستن و هر کدوم به کاری اسیر...

از سلف برگشتیم و مستوره گفت بیا بشین کارت دارم همه نشستیم دور هم مثل همیشه گفت چند وقتیه که میخوام یه چیزیو بهت بگم ولی گفتم تو دوس نداری و عصبانی میشی ولی الآن مجبورم که بگمگفت یه پسر هست هم اسیر...

صدبار اومدم بنویسم ولی نتونستم

با هر بخشی که یادم میاد قلبم درد میگیره و اشک می ریزم

نمیتونم دیگه

تحمل کردن تا یه حدی جواب میده برای من دیگه هیچی جواب نمیده

کاش همه جمع بشن از خدا بخوان هر چه زودتر منو ببره پیشه خودش

نوشتنم آرومم نمیکنه

خدایا !وقتی میدونستی آخرش این طور میشه، چرا؟

اسیر...

شدم یه موجودی که همه ش خوابه همه ش خوابش میاد

نمیدونم تاثیر قرصای سرما خوردگی یا تاثیر افسردگی

خودم میفهمم حالم خوب نیست آدم بدن خودشو بهتر می شناسه

پسر عموم که دکتر همین که منو دید گفت تو بستری لازمی

یعنی میشه بمیرم

اسیر...

یه روزی با خودم می گفتم اگه کنکور بدم و قبول بشم آخ چی میشه کنکور دادم قبول شدم دستم تو جیب خودمه ولی تغییری نکرده اوضاعمهمون دختر ترسو و خجالتیهمونی که همه واسه ش تصمیم میگیرن الا خودش همونی که همه م اسیر...

بعد یه هفته تو آینه به خودم نگاه کردم عمدی نبود یهو چشمم خورد به صورتم یهو

زیر چشمام خیلی گود افتاده و سیاه شده پوستمم که سفیده از دور معلومه

فشارم پایینه از سر بیکاری روزی یه بار فشارمو میگیرم

الآن اومدم فرجه مثلا ولی هیچی نخوندم

ببین زندگی با من چیکار میکنی ،منی که با رتبه ی سه رقمی رفتم دانشگاه این ترم مشروطم

اینم میشه بحث مدید تو خونه ی ما که بیش تر گند بزنن تو اعصاب و زندگیم

اسیر...